Satyna a jedwab: czym się różnią?

W niektórych tekstach i rankingach satyna i jedwab stoją zwykle obok siebie, jakby były dla siebie jakąś konkurującą alternatywą. Tak naprawdę to dwie różne cechy materiału. Jedwab mówi, z czego zrobiono tkaninę. Satyna mówi, jak ją utkano.

Satyna bywa jedwabna, poliestrowa, bawełniana albo utkana z mieszanki włókien.

Co to jest satyna?

Tkanina powstaje z nitek przeplatanych ze sobą w określonym porządku. Ten porządek nazywamy splotem. Trzy podstawowe i najbardziej znane to splot płócienny, skośny i atłasowy. Ale są też sploty typu: twill, organza, żakard itp.

Trzy podstawowe sploty tkackie: płócienny, skośny i atłasowy.

Satynę tka się splotem atłasowym wątkowym. Nitka wątku przebiega w nim długim odcinkiem po wierzchu materiału, więc jedna strona tkaniny jest gładka i połyskliwa, a druga matowa. Taki materiał lekko się układa i ładnie drapuje.

Ta sama tkanina od prawej i od lewej strony — Satyna o różnych składach: jedwab, mikrofibra, poliester. Połysk daje splot, nie skład.

Czy „satyna” oznacza poliester?

Nie. Samo słowo satyna nie mówi nam nic o składzie materiału.

Satyna może być wykonana z jedwabiu, bawełny, poliestru albo innych włókien. W praktyce jednak, jeśli w opisie produktu widzisz wyłącznie określenie „satyna”, bez informacji o składzie, bardzo często chodzi o satynę syntetyczną – najczęściej poliestrową.

Dlatego przy zakupie poszewki, czepka czy gumki nie sugeruj się samym określeniem „satynowy”. Sprawdź skład materiału.

Jeżeli produkt wykonano z naturalnego jedwabiu, producent powinien jasno podać to w składzie, np. 100% jedwab.

Krótko mówiąc:

„satynowy” nie znaczy jednoznacznie ani „jedwabny” ani „poliestrowy”.

Ale jeśli producent podaje tylko „satyna” i nie pokazuje składu, warto potraktować to jako sygnał, żeby sprawdzić produkt dokładniej.